ลักษณะคำประพันธ์ประเภทอินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

youtube                     google                    พ.ส.ว.                    สพม.11

ที่มาของข้อมูล : http://iam.hunsa.com/ton216/article/21197

ลักษณะคำประพันธ์ประเภทอินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

ฉันท์ เป็นลักษณ์หนึ่งของร้อยกรองในภาษาไทย โดยแต่งกันเป็นคณะ มี ครุ และ ลหุ และสัมผัส กำหนดเอาไว้ด้วย ฉันท์ในภาษาไทยได้ถ่ายแบบมาจากประเทศอินเดีย ตามตำราที่เขียนถึงวิธีแต่งฉันท์ไว้ เรียกว่า “ คัมภีร์วุตโตทัย ” ซึ่งแต่เดิมฉันท์จะแต่งเป็นภาษาบาลีและสันสกฤต

ต่อมา เมื่อเผยแพร่ในประเทศไทย จึงเปลี่ยนแบบมาแต่งในภาษาไทย โดยเพิ่มเติมสัมผัสต่าง ๆ ขึ้นมา แต่ยังคงคณะ ( จำนวนคำ ) และเปลี่ยนลักษณะครุ – ลหุแตกต่างไปเล็กน้อย นอกจากนี้ยังเพิ่มความไพเราะของภาษาไทยลงไปอีกด้วย

“ อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ ” มีความหมายว่า “ ฉันท์ที่มีลีลาดุจสายฟ้าของพระอินทร์ ”เป็นฉันท์ที่นิยมแต่งกันมากที่สุด  มีลักษณะและจำนวนคำคล้ายกับกาพย์ยานี ๑๑  แต่แตกต่างกันที่ว่าอินทรวิเชียรฉันท์มีข้อบังคับ ครุ และ ลหุ

             ครุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ ลหุ – ลหุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ
ครุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ ลหุ – ลหุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ
            ครุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ ลหุ – ลหุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ
ครุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ ลหุ – ลหุ – ครุ – ลหุ – ครุ – ครุ

ตัวอย่างคำประพันธ์

“ บงเนื้อก็เนื้อเต้น                            พิศเส้นสรีร์รัว

ทั่วร่างและทั้งตัว                              ก็ระริกระริวไหว

แลหลังละลามโล-                           หิตโอ้เลอะหลั่งไป

เพ่งผาดอนาถใจ                              ระกะร่อยเพราะรอยหวาย

จาก สามัคคีเภทคำฉันท์ –  ชิต บุรทัต

01

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s